نام محصول علائم ایمنی :  علائم ایمنی شناسایی تغذیه دیگ بخار

کد کالا علائم ایمنی : KH 64

safety sign

*  در صورت درخواست سایز سفارشی تابلو ایمنی برای شما مشتریان عزیز تولید خواهد شد.

*  امکان اضافه شدن لوگو شرکت در گوشه کار بصورت رایگان امکان پذیر می باشد.

*  قبل از تولید طرح هایی نهایی چاپ برای شما ارسال خواهد شد.

* برای انتخاب بهتر تابلوهای مورد نظر و رفع سوالات خود می توانید با همکاران ما بصورت 24 ساعته مشاوره دریافت کنید.(02144059138)

(هدف و آرزوی مجموعه ایمن ساین روزی ایمن و بدون حادثه برای شماست.)

مطالب مرتبط :

آب تغذیه دیگ بخار

همه آب های طبیعی حاوی مقادیر متفاوتی از مواد محلول و معلق و گازهای محلول می باشند. مقدار مواد معدنی محلول موجود در آب دارای رنج متفاوت از g/l 30 در آب دریا و میزان mg/l0.005 تا mg/l1500 در منابع آب شیرین می باشد.

از آنجایی که ناخالصی های موجود در آب باعث ایجاد مشکلات در دیگ های بخار (بویلر) می شود، باید به کیفیت آبی که برای تولید بخار استفاده می شود دقیقاً توجه شود. میزان ناخالصی های موجود در آب تغذیه دیگ بخار باید به گونه ای باشد که بتواند به تعداد دفعات معقولی بدون گذر از محدودیت های خاصی که جهت طراحی بویلرها در نظر گرفته شده است تغلیظ شود.

اگر آب ورودی مطابق با استانداردها و خواص مورد نیاز نباشد، باید جهت حذف این ناخالصی ها تصفیه شود. با توجه به اینکه تصفیه شیمیایی در درون بویلر قادر به مقابله کردن و بی اثرسازی ناخالصی ها می باشد، نیاز به حذف کامل کلیه ناخالصی های موجود در آب در کلیه موارد نمی باشد.

خلوص آب تغذیه دیگ بخار

خلوص آب تغذیه دیگ بخار شامل، میزان و ماهیت ناخالصی ها می باشد:

برخی از ناخالصی ها مانند سختی، آهن و سیلیس نیاز به توجه بیشتری نسبت به سایر املاح مثلا ًنمک های سدیم دارند. درجه خلوص آب تغذیه مورد نیاز توسط شرایط طراحی بویلر (فشار طراحی، نرخ انتقال حرارت و غیره) محدود می شود.

بنابراین میزان خلوص مورد نیاز می تواند به طور گسترده ای متفاوت باشد. یک بویلر فشار پایین معمولاً می تواند آب خوراک با سختی بالا را تحمل کند. در حالی که در برخی از بویلرهای مدرن با فشار بالا، کلیه ناخالصی های موجود در آب تقریباً باید حذف گردد.

محدوده نسبتاً گسترده ای می تواند به عنوان حداکثر میزان مواد قلیایی، نمک، سیلیس، فسفات و غیره، در رابطه با فشار کار ارائه شود. سطوح حداکثر واقعی باید توسط سازندگان بویلر ارائه شود، که پایه طراحی مشخصات بویلر درخواستی خواهد بود.

جدول ذیل خلاصه ای از سطوح توصیه شده جهت بویلر تا فشار 100 بار، جهت نرخ بخار متوسط و به منظور تامین آب کافی برای کنترل میزان blow down، توسط APAVE(Association of electrical and steam unit owners) (انجمن صاحبان واحد برق و بخار) وABMA(American Boiler Manufacturers Association)(انجمن سازندگان بویلر آمریکا) ارائه شده است.

یک دستگاه دیگ بخار باید ایمن، با حداکثر راندمان احتراق و انتقال حرارت کار کند. برای کمک به دستیابی به این امر و عمر طولانی و کم تعمیر، آب دیگ را می توان به صورت شیمیایی تصفیه کرد.

آب برای دیگ بخار

اهداف عملیاتی ماشین دیگ بخار عبارتند از:

عملیات ایمن

حداکثر راندمان احتراق و انتقال حرارت.

حداقل نگهداری

عمر کاری طولانی

کیفیت آب مورد استفاده برای تولید بخار در دیگ، تأثیر عمیقی بر تحقق این اهداف خواهد داشت.

نیاز است که دیگ با معیارهای زیر کار کند:

رهایی از رسوب

– اگر سختی در آب تغذیه وجود داشته باشد و از نظر شیمیایی کنترل نشود، پوسته پوسته شدن سطوح انتقال حرارت رخ می دهد و باعث کاهش انتقال حرارت و راندمان می شود – تمیز کردن مکرر دیگ را ضروری می کند. در موارد شدید، نقاط داغ موضعی ممکن است رخ دهد که منجر به آسیب مکانیکی یا حتی خرابی لوله شود.

رهایی از خوردگی و حمله شیمیایی

– اگر آب حاوی گازهای محلول به ویژه اکسیژن باشد، احتمال خوردگی سطوح دیگ بخار، لوله کشی و سایر تجهیزات وجود دارد. اگر مقدار pH آب خیلی کم باشد، محلول اسیدی به سطوح فلزی حمله می کند. اگر مقدار pH خیلی بالا باشد و آب قلیایی باشد، ممکن است مشکلات دیگری مانند کف کردن ایجاد شود.

همچنین باید از شکنندگی یا ترک خوردگی تند و تیز جلوگیری کرد تا از شکست فلز جلوگیری شود. ترک خوردگی و شکنندگی ناشی از غلظت بیش از حد هیدروکسید سدیم است. دیگ های پرچ شده قدیمی تر مستعد این نوع حمله هستند. با این حال، مراقبت از بویلرهای تازه جوش داده شده در انتهای لوله هنوز ضروری است.

بخار با کیفیت خوب

اگر با ناخالصی های موجود در آب تغذیه دیگ به درستی برخورد نشود، انتقال آب دیگ به سیستم بخار ممکن است رخ دهد. این ممکن است منجر به مشکلاتی در سایر نقاط سیستم بخار شود، مانند:

آلودگی سطوح شیرهای کنترل – این امر بر عملکرد آنها تأثیر می گذارد و ظرفیت آنها را کاهش می دهد. آلودگی سطوح انتقال حرارت فرایند بخارسازی – این باعث افزایش مقاومت حرارتی و کاهش اثربخشی انتقال حرارت می شود. محدود کردن منافذ تله بخار – این امر ظرفیت تله بخار را کاهش می دهد و در نهایت منجر به غرقاب شدن آن و کاهش خروجی می شود.