علائم ایمنی شناسایی لوله اکسیژن

نام محصول علائم ایمنی :  علائم ایمنی شناسایی لوله اکسیژن

کد کالا علائم ایمنی : KH 59

safety sign

*  در صورت درخواست سایز سفارشی تابلو ایمنی برای شما مشتریان عزیز تولید خواهد شد.

*  امکان اضافه شدن لوگو شرکت در گوشه کار بصورت رایگان امکان پذیر می باشد.

*  قبل از تولید طرح هایی نهایی چاپ برای شما ارسال خواهد شد.

* برای انتخاب بهتر تابلوهای مورد نظر و رفع سوالات خود می توانید با همکاران ما بصورت 24 ساعته مشاوره دریافت کنید.(02144059138)

(هدف و آرزوی مجموعه ایمن ساین روزی ایمن و بدون حادثه برای شماست.)

مطالب مرتبط :

اکسیژن چیست؟

اکسیژن یکی از عناصر موجود در زمین است که عموما به شکل گازی و دواتمی وجود دارد. این عنصر عدد اتمی ۸ دارد و اولی عنصر از عناصر گروه ۱۶ جدول تناوبی است. عنصر غیرفلزی اکسیژن بسیار فعال و واکنش‌پذیر است و می‌تواند با بسیاری از عناصر فلزی و غیرفلزی وارد واکنش شود. اکسیژن معمول‌ترین عنصر در پوسته زمین است و در حدود ۲۰ درصد هوای تنفسی ما را تشکیل می‌دهد.

منشاء و تاریخچه اکسیژن

اکسیژن با جرم اتمی  $$amu$$ ۱۵٫۹۹۹۴ در گروه ۱۶ از جدول تناوبی عناصر یافت می‌شود که به این گروه «کالکوژن» (Chalcogen) نیز می‌گویند. این عنصر در سالهای ۱۷۷۲ و ۱۷۷۴ به طور جداگانه توسط «شیل» (Scheele) و «پریستلی» (Priestly) کشف شد. نام اکسیژن را دانشمند فرانسوی آنتوان لاوازیه بر آن نهاد.

شیل، اکسیژن را از طریق یک آزمایش کشف کرد که در آن منگنز اکسید سوزانده می‌شد. او متوجه شد که منگنز اکسید داغ موجب تولید گازی می‌شود که او آن را «هوای آتشین» (Fire Air) نامید. شیل همچنین دریافت زمانی که این گاز با ذغال‌سنگ در تماس قرار می‌گیرد، جرقه‌های روشن و زیبایی را تولید می‌کند.

با وجود اینکه او این عنصر را کشف کرد اما یافته‌های علمی خود را تا ۳ سال بعد از آن منتشر نکرد که مصادف بود با کشف این عنصر توسط پریستلی. پریستلی آزمایش شیل را با کمی تغییرات در دستگاه‌های آزمایشگاه دوباره تکرار کرد. او از یک عدسی استفاده کرد تا نور خورشید را مستقیم به مرکوریک اکسید بتاباند. در نتیجه، او هوایی را کشف کرد که به کمک آن عمر یک موش آزمایشگاهی را ۴ برابر بیشتر کرد و همچنین آزمایش سوختن را با شدت بیشتری انجام داد.

برخلاف تمام این یافته‌ها، این دو دانشمند متوجه نشدند که دقیقا چه عنصری را کشف کرده‌اند. در نهایت این آنتوان لاوازیه بود که در سال ۱۷۷۵ به ماهیت اکسیژن پی برد.

اکسیژن در جو زمین

جو زمین در حال حاضر شامل ۲۱ درصد از این گاز است. اکسیژن از راه‌های مختلفی به تولید می‌رسد. فرآیند «تجزیه فوتوشیمیایی» (Photochemical Dissociation) که در آن مولکول‌های آب توسط اشعه ماورا بنفش شکسته می‌شوند در حدود ۱-۲ درصد از اکسیژن ما را تولید می‌کند. فرآیند دیگری که موجب تولید اکسیژن می‌شود، فوتوسنتز است که توسط گیاهان و باکتری‌های فوتوسنتزی به تولید می‌رسد. واکنش کلی فوتوسنتز در زیر آورده شده است:

مواد آلی + $${\mathrm{C}\mathrm{O}}_2+{\mathrm{H}}_2\mathrm{O}+\mathrm{h}\nu \to +O_2$$

اکسیژن ۱۸ چیست؟

اکسیژن-۱۸، ایزوتوپ پایدار و طبیعی اکسیژن و یکی از «پریکرسرها»‌ (Precursers) در تولید «فلودئوکسی گلوکز» (Fludeoxyglucose) یا همان FDG است و این ایزوتوپ پایدار در «توموگرافی با گسیل پوزیتورن» (Positron Emission Tomography) کاربرد دارد.

واکنش‌های اکسیژن با گروه‌های اصلی در جدول تناوبی

اکسیژن عنصری بسیار فعال و فراوان در زمین و بدن انسان است و در ترکیبات بسیاری یافت می‌شود. این ترکیباتِ شامل اکسیژن، از جمله مواد مورد علاقه شیمیدان‌ها است. در حقیقت، به دلیل واکنش‌پذیری بالا، این عنصر، بیشتر به صورت ترکیبات مختلف قابل مشاهده است. دلیل واکنش‌پذیری آن را می‌توان در آرایش الکترونی و داشتن دو جفت الکترون ناپیوندی جستجو کرد.

این عنصر دارای دو آلوتروپ با نام‌های دی‌اکسیژن با فرمول $$O_2$$ و اوزون با فرمول $$O_3$$ است که هردو به عنوان اکسنده‌هایی بسیار قوی به شمار می‌آیند. اکسیژن معمولا عدد اکسایش $$-2$$ دارد که در شکل $$O^{2-}$$ یافت می‌شود اما می‌تواند یون‌های پراکسید و سوپراکسید را به ترتیب با فرمول‌های شیمیایی $$O_2^{2-}$$ و $$O_2^{-}$$ تشکیل دهد. با داشتن اعداد اکسایش مختلف،‌ ترکیبات زیادی در واکنش‌ با اکسیژن به تولید می‌رسند. در بسیاری از فرآیندهای بیولوژیکی شامل فوتوسنتز و تنفس، ردی از اکسیژن در واکنش‌های شیمیایی آن‌ها دیده می‌شود.

اکسیدها

اکسیدها ترکیبات شیمیایی هستند که در آن‌ها حداقل یک اتم اکسیژن و یک اتم دیگر وجود داشته باشد. ۴ نوع عدد اکسایش برای اکسیژن در نظر می‌گیرند که به ترتیب برابر است با: $$-2$$، $$-1$$، $$\frac{-1}{2}$$ و $$0$$.

روندهای واکنش اکسیژن در جدول تناوبی

روندهایی کلی در خصوص واکنش این عنصر با گروه‌های اصلی در جدول تناوبی وجود دارد که در زیر آورده شده‌اند:

• بیشتر نافلزات، اکسیدهایی را با بالاترین عدد اکسایش ممکن تشکیل می‌دهند. البته هالیدها از این قانون، جدا و بیشتر اکسیدهای فلزات هم شامل عدد اکسایش $$-2$$ هستند.
• به عنوان یک قاعده کلی، اکسیدهای فلزی، بازی هستند و اکسیدهای نافلزی، خاصیت اسیدی دارند. خاصیت بازی یک اکسید با افزایش خاصیت یونی (فلزی) افزایش می‌یابد. اکسیدهای فلزی، پراکسیدها و سوپراکسیدها با حل شدن در آب، برای تولید یک محلول بازی با آن واکنش می‌دهند. علاوه بر این، اکسیژن با نافلزات، اکسیدهای کووالانسی تشکیل می‌دهد که در واکنش با آب، محلول‌های اسیدی را تولید می‌کنند.

واکنش اکسیژن با هیدروژن

اکسیژن با هیدروژن واکنش می‌دهد تا دو ترکیب مختلف را تشکیل دهد: آب و «هیدروژن پراکسید» $$(H_2{O}_2)$$. آب ترکیبی است که در واکنش‌های اکسید و احیا و واکنش‌های تعادلی اسید و باز کاربرد فراوان دارد. آب می‌تواند به عنوان یک اسید، باز، اکسنده و کاهنده نیز عمل کند. این خاصیت چندگانه آب، آن را به مهم‌ترین ترکیب در روی زمین تبدیل کرده است. واکنش اکسیژن با هیدروژن برای تولید آب را می‌توانید در زیر مشاهده کنید:

$$2H_{2(g)}+O_{2(g)}\to 2H_2{O}_{(l)}$$

قدرت اکسندگی هیدروژن پراکسید موجب استفاده از آن در صنعت شده که واکنش تولید آن در زیر آورده شده است:

$$H_2+O_2\to H_2{O}_2$$

واکنش اکسیژن با عناصر گروه 1 جدول تناوبی

این عنصر به سرعت با عناصر گروه ۱ جدول تناوبی واکنش می‌دهد. تمامی اکسیدهای فلزات قلیایی به هنگام حل شدن در آب، محلول‌هایی بازی تشکیل می‌دهند. محصولات حاصل از سوختن فلزات قلیایی، پایداری بالایی دارند. به طور مثال، اگر $$M$$ را نماد فلز قلیایی در نظر بگیریم، با کنترل دقیق اکسیژن می‌توان اکسیدهایی به شکل $$M_{2}O$$ تولید کرد اما زمانی که به آن‌ها حرارت بدهیم، لیتیوم،‌ سدیم، پتاسیم، روبیدیم و سزیم در واکنش با اکسیژن می‌سوزند و شعله‌ور می‌شوند.